Production Notes       

เพื่อการถ่ายทำเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริงนี้...

เนื่องจากหนังเรื่องนี้ถ่ายทอดเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริง แผ่นดินไหวชูเอ็ทสึจังหวัดนีงาตะนี้ สถานที่ที่ใช้ถ่ายทำส่วนใหญ่จึงอยู่ในท้องถิ่นของเมืองนากาโอกะ เพื่อถ่ายทำฉากกลับไปยามาโกชิจากนากาโอกะ ชาวบ้านราว ๆ 300 คนเป็นตัวประกอบอยู่ในฉาก นอกจากนั้นในการถ่ายทำฉากต่าง ๆ เช่นฉากสนามสู้วัว (เหตุการณ์ที่จัดขึ้นในยามาโกชิก่อนที่จะเกิดแผ่นดินไหว) ตัวประกอบราว ๆ 500 คนได้เข้าร่วมฉาก ดังนั้นตัวประกอบทั้งหมดรวมแล้วประมาณ 2,500 คนได้มีส่วนร่วม การถ่ายทำสถานที่ในจังหวัดนีงาตะยืดยาวเกินกว่าช่วงเวลา 28 วัน ด้วยเหตุว่าสถานที่นั้นเป็นที่ ๆ เกิดเหตุการณ์จริง ๆ บรรดานักแสดงและทีมงานทั้งหมดจึงทุ่มเทความพยายามมากกว่าปกติโดยอัตโนมัติ หนึ่งในทีมงานของเออิจิโร ฟุนาโคชิที่ได้ทำงานร่วมกับเขาเป็นเวลาถึง 20 ปี เกิดในนากาโอกะ สำหรับสายสัมพันธ์ส่วนตัวกับสถานที่นี้ ฟุนาโคชิจึงมีความสนใจเป็นอย่างมากในเหตุการณ์แผ่นดินไหวชูเอ็ทสึ ส่วนอะกิโกะ มัทสุโมโตะยิ่งไปกว่านั้น เธอได้ไปเยี่ยมเยือนยามาโกชิด้วยตัวเองเลยก่อนที่จะเริ่มการถ่ายทำ คนพวกนี้ได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากคนท้องถิ่น ชาวเมืองเหล่านี้ได้พยายามอย่างสุดหัวใจร่วมมือในการถ่ายทำ เพื่อที่ว่า “แผ่นดินไหวชูเอ็ทสึจะได้ไม่ถูกลืมเลือน” มีหลายครั้งที่ผู้คนไม่สามารถให้ความช่วยเหลือได้แต่กลับน้ำตาไหลพรากเมื่อทบทวนเหตุการณ์จริงครั้งนั้น และแม้ว่าการถ่ายทำจะกินเวลายาวนาน ทุกคนก็กระตือรือร้นในการมีส่วนร่วมตั้งแต่ต้นจนจบ เมื่อการถ่ายทำใกล้จะจบลง ในเดือนพฤษภาคม เมื่อสถานที่ถ่ายทำถูกย้ายไปที่ยามาโกชิ ฟุนาโคชิและนักแสดงที่เหลือทั้งหมดเข้าฉากด้วยอารมณ์ลึกซึ้ง กล่าวว่า “ในที่สุดเราก็ได้มาที่นี่ซะทีนะ (ที่ยามาโกชิ)”

อาคารที่พักอาศัยในยามาโกชิที่สตูดิโอ จากนั้น...

บ้านของครอบครัวอิชิคาวะถูกสร้างขึ้นในที่สองแห่ง โตโฮสตูดิโอในโตเกียวและฉากกลางแจ้งในคาโมกาวะ จังหวัดชิบะ สำหรับครึ่งแรกของการถ่ายทำ บ้านของครอบครัวอิชิคาวะก่อนที่จะเกิดแผ่นดินไหว ที่พักอาศัยในยามาโกชิได้ถูกจำลองขึ้นมา ปลาคาร์พสีและวัวชนที่มีชื่อของยามาโกชิ รวมถึงเครื่องประดับตกแต่งศิลปะถูกนำเสนออย่างเหมือนจริงแม้กระทั่งรายละเอียดเล็กที่สุด ถึงอย่างไร ฉากที่ละเอียดลออนี้ก็ถูกทำลายลงอย่างราบคาบไม่เหลือเค้าเดิมเมื่อทำการถ่ายเพื่อให้ได้ความเหมือนจริงของแผ่นดินไหว ภายในสตูดิโอโตโฮ เครื่องที่สามารถก่อให้เกิดแผ่นดินไหวที่มีแรงสั่นสะเทือนขนาด 6.8 ริคเตอร์ถูกนำมาใช้ภายใต้ห้องของคุณตายูโซ เค็น อุทสึอิและมาโอะ ซาซากิได้รับประสบการณ์จริงของการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ด้วยแรงสั่นสะเทือนระดับนี้ ร่างกายจะไม่เคลื่อนไหวอย่างที่หวัง ยิ่งไปกว่านั้น ของตกแต่งบ้านอย่างตู้ต่าง ๆ ก็จะล้มคว่ำ แน่นอนว่าจะต้องมีการระมัดระวังความปลอดภัยอย่างดี แต่สภาวะดังกล่าวก็เหมือนกับที่เกิดขึ้นจริงเมื่อเกิดแผ่นดินไหว ความหวาดกลัวที่เกิดขึ้นมีเพียงแต่คนที่เคยประสบกับตัวเองเท่านั้นถึงจะเข้าใจ แม้ว่าหลังจากแผ่นดินไหวหลักที่ทำให้ตึกถล่มเหลือเพียงแต่ซาก เค็น อุทสึอิกับมาโอะ ซาซากิยังต้องทนต่อไปในการที่ไม่สามารถขยับตัวได้ท่ามกลางฝุ่นหนาเตอะเป็นเวลาอีกหลายวันจากการเกิดอาฟเตอร์ช็อก

หน่วยกู้ชีพตัวจริงมาร่วมในการถ่ายทำด้วย...

ในหนังเรื่องนี้ สมาชิกทั้งหมดของกองพลตะวันออกที่ 12 แห่งกองกำลังป้องกันตัวเองทางบกของญี่ปุ่นที่เข้ากู้ชีพจริง ๆ ระหว่างแผ่นดินไหวชูเอ็ทสึได้ให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่ในการถ่ายทำ เพื่อให้คำแนะนำเกี่ยวกับฉากกู้ชีพให้แก่มาซาโนบุ ทาคาชิมะที่รับบทเป็นสมาชิกคนหนึ่งในกองกำลังป้องกันตัวเองและทีมงาน นอกจากนี้เฮลิคอปเตอร์ CH-47 ‘ชินุก’ และ UH-60 ‘แบล็กฮอว์ค’ ที่ถูกใช้ในการกู้ชีพที่เกิดขึ้นจริงยังถูกนำมาใช้ในการถ่ายทำอีกด้วย ทีมงานได้รับความช่วยเหลือตั้งแต่เริ่มต้น แต่ไม่ได้คาดหวังว่าบุคคลที่เคยทำหน้าที่กู้ชีพจริง ๆ จะเข้ามาเกี่ยวข้องขนาดนี้ อย่างไรก็ตาม ต้องขอบคุณกับความกรุณาของกระทรวงกลาโหมและกองกำลังป้องกันตัวเองมา ณ ที่นี้ ความร่วมมือได้บังเกิดเป็นความจริง ไม่มีอะไรที่สามารถวางแนวทางสำหรับการถ่ายทอดเหตุการณ์จริงได้ดีเท่านี้อีกแล้ว 

มาริและลูก ๆ ก็ตื่นตัวกันมากเลย!

มาริและลูก ๆ ของมันซึ่งเป็นสมาชิกที่สำคัญมาก ๆ สำหรับตัวละครในภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ได้แสดงอย่างเต็มที่ ปกติมันยากมากที่จะให้สุนัขพันธุ์ญี่ปุ่นแสดงอะไรซักอย่าง (ในเรื่องนี้เป็นพันธุ์ชิบะ)  พวกมันจะยึดติดอยู่กับเจ้าของบางรายและสุนัขพวกนี้ก็เป็นสุนัขเฝ้ายามที่เยี่ยมยอด แต่การถ่ายทำพวกมันช่างยากเย็นเหลือเกินเพราะพวกมันไม่สามารถทำความเคยชินกับคนที่ไม่รู้จักจำนวนมาก ๆ ได้ ถึงอย่างนั้น ฉากช่วยชีวิตอายะกับยูโซ และฉากที่อายะทิ้งพวกมันไว้ข้างหลังก็สมควรจะได้รับการกล่าวถึงเป็นพิเศษ โปรดทำให้แน่ใจว่าคุณจะได้ไปดูด้วยตัวเองบนจอใหญ่ ยังมีฉากยาก ๆ อีกหลายฉาก ถึงแม้เดือนกุมภาพันธ์ยังคงเป็นหน้าหนาวอยู่ แต่ก็ไม่มีเครื่องทำความร้อนข้างในสตูดิโอ เพราะการเพิ่มอุณหภูมิให้สูงขึ้นจะทำให้ลิ้นของสุนัขแล่บออกมา ซึ่งทำให้เกิดปัญหาในการถ่ายทำ นักแสดงใส่เสื้อผ้าน้อยชิ้นสำหรับฉาก “ฤดูใบไม้ผลิ” ก็เลยยากลำบากกันมาก อีกอย่างในเมื่อลูกสุนัขไม่สามารถรับการฝึกฝนแบบสุนัขที่โตแล้วได้ “การแสดง” ของพวกมันก็ถือว่าเป็นแค่การถ่ายทำพฤติกรรมตามธรรมชาติของพวกมันเสียมากกว่า ลูกสุนัขเดินเป็นเส้นตรงไม่ได้เลยซักตัว การถ่ายทำทั้งสามตัวอย่างที่ตั้งใจไว้ก็เลยเรียกได้ว่ามหัศจรรย์เลยทีเดียว ฉากที่อายะกับมารินอนหลับอยู่บนทุ่งหญ้าก็ใช้เวลามากมายกว่าจะถ่ายได้ ครูฝึกสุนัขค่อย ๆ อุ้มเจ้าหมาน้อยไปนอน แต่มันก็หลับไม่สนิทเท่าไหร่ แม้แต่เสียงที่เบาที่สุดก็ทำให้มันตื่นได้ จนกระทั่งลูกหมาน้อยหลับ นักแสดงและทีมงานทั้งหมดก็ระมัดระวังอย่างยิ่งที่จะไม่ทำให้เกิดเสียง จนเมื่อได้ยินคำสั่ง “เรียบร้อย!” ทุกคนก็ปรบมือสนั่นกันในทันใด สิ่งนี้คงไม่เกิดขึ้นถ้าถ่ายแค่มนุษย์เท่านั้น...

หมู่บ้านยามาโกชิ 

นี่คือหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่มีประชากรน้อยกว่า 2,000 คน ตั้งอยู่ในใจกลางเขตชูเอ็ทสึ จังหวัดนีงาตะ มันถูกล้อมรอบไปด้วยความงดงามของธรรมชาติ และในช่วงต้นฤดูร้อน “นาข้าวขั้นบันได” ที่ปกคลุมเนินเตี้ย ๆ จะมีสีเขียวงามอร่ามตา และในฤดูหนาว ชาวบ้านก็มาถกเถียงกันว่าที่ไหนมีหิมะหนาเป็นอันดับหนึ่งหรืออันดับสอง พื้นที่นั้นยังมีชื่อเสียงสำหรับการผลิตวัวชน “สึโนะสุคิ” ตัวหนั่นหนา ซึ่งมีน้ำหนักมากถึงหนึ่งตันและชนกันเองด้วยพลังมหาศาล และปลาคาร์พสี “นิชิคิโกอิ” อันเลื่องชื่อในนานาประเทศ ในเดือนเมษายน 2004 หมู่บ้านยามาโกชิได้ถูกรวมเข้ากับเมืองนาคาโนะชิมะ, โคชิจิ, มิชิมะและโอกุนิกลายเป็นส่วนหนึ่งของเมืองนากาโอกะ (ในวันที่ 1 มกราคม 2006 เมืองโทจิโอะและเมืองเทระโดมะ  โยอิตะและวาชิมะก็ได้ถูกรวมเข้ากับเมืองนากาโอกะเช่นเดียวกัน)

แผ่นดินไหวชูเอ็ทสึจังหวัดนีงาตะ   

ในวันเสาร์ที่ 23 ตุลาคม 2004 เวลา 5:56 ในตอนเย็น เกิดแผ่นดินไหวแรงสั่นสะเทือนขนาด 6.8 ริคเตอร์ที่เขตชูเอ็ทสึในจังหวัดนีงาตะโดยมีศูนย์กลางอยู่ที่ 13 กม.ใต้พื้นดิน ในเมืองคาวะกูจิ บันทึกแผ่นดินไหวได้ที่ระดับ 7 ในมาตราญี่ปุ่น และในหมู่บ้านยามาโกชิกับเมืองโอกุนิวัดได้ที่ต่ำกว่าระดับ 6 เพียงเล็กน้อย (นี่เป็นครั้งแรกที่ระดับ 7 ได้รับการบันทึกไว้นับตั้งแต่ภัยพิบัติแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ฮันชิน อวาจิเมื่อเก้าปีก่อนหน้านี้) นอกจากนี้ยังเกิดแผ่นดินไหวกำลังแรงอื่น ๆ อีก เช่น แผ่นดินไหวแรงสั่นสะเทือนขนาด 6.0 ริคเตอร์ในวันเดียวกันเมื่อเวลา 6:11 ตอนเย็น (ระดับ 6 ในมาตราญี่ปุ่น) และในวันต่อมาเมื่อเวลา 6:34 ตอนเย็น เกิดแผ่นดินไหวอีกครั้งความรุนแรงขนาด 6.5 ริคเตอร์ (ระดับ 6 ต้น ๆ ในมาตราญี่ปุ่น) ในช่วงต้นเดือนพฤศจิกายน เกิดแผ่นดินไหว 18 ครั้งระดับ 5 ต้น ๆ ในมาตราญี่ปุ่น จัดว่าเป็นผลพวงจากอาฟเตอร์ช็อค กรมอุตุนิยมวิทยาได้ตั้งชื่อแผ่นดินไหวครั้งนี้ว่า “แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ชูเอ็ทสึจังหวัดนีงาตะเฮเซ 16” ในจังหวัดนีงาตะใช้ชื่อทั่วไปที่เรียกว่า “แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ชูเอ็ทสึจังหวัดนีงาตะ” มีผู้เสียชีวิต 67 รายและบาดเจ็บอีก 4,795 ราย (ตามรายงานตีพิมพ์จังหวัดนีงาตะปี 2006) ถนนที่มุ่งหน้าสู่หมู่บ้านยามาโกชิ (ทางหลวงแห่งชาติหมายเลข 291 และ 352, ทางหลวงประจำจังหวัดหมายเลข 23 และ 24 ฯลฯ) ถูกทำลายย่อยยับโดยแผ่นดินถล่ม ตัดขาดการสื่อสารทุกประเภทกับตัวหมู่บ้านและทำให้หมู่บ้านตกอยู่ในภาวะโดดเดี่ยวโดยสิ้นเชิง) ด้วยเหตุนี้ สองวันหลังธรณีพิโรธ ในวันที่ 25 ได้มีการอพยพผู้คนขนานใหญ่อย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน  (มีมติยกเลิกคำสั่งอพยพเมื่อวันที่ 1 เมษายน 2007)

ปลาคาร์พสี “นิชิคิโกอิ”

ยามาโกชิเป็นที่รู้จักในนามแหล่งกำเนิดของปลาคาร์พสี หุบเขาสูงชันของยามาโกชิมีหิมะปกคลุมมากกว่า 5 ม.ในฤดูหนาว และในอดีต มันกลายเป็นเกาะที่ล้อมรอบด้วยแผ่นดินอยู่บ่อยครั้ง ในสถานที่หนึ่ง ๆ ปลาคาร์พที่กินได้ (ปลาคาร์พดำ) ให้แหล่งโปรตีนที่มีคุณค่าและถูกเลี้ยงขึ้นมาในบึงที่ใช้เป็นอ่างเก็บน้ำทางการเกษตร เรารู้ว่าถึงจุด ๆ หนึ่งพวกปลาคาร์พดำเหล่านั้นจู่ ๆ จะกลายเป็นปลาคาร์พสี ในช่วงต้นรัชสมัยเมจิ พวกมันกลายเป็นที่ต้องการทั่วราชอาณาจักร ยามาโกชิเพลิดเพลินกับความสนใจจากทั้งในและนอกประเทศญี่ปุ่นในฐานะแหล่งปลาคาร์พ&#