คิม ตาเหยิน เป็นอาจารย์สาวแสนฉลาดจอมดื้อรั้น ผู้โอบอ้อมอารีและชอบช่วยเหลือผู้อื่น วันหนึ่งตอนเธอขึ้นรถไฟ และกำลังนั่งอยู่นั้น เธอได้พบกับชายแก่คนหนึ่งขึ้นรถไฟมา เขาต้องยืนบนรถไฟทั้งๆที่ถือของอยู่หลายอย่าง เนื่องจากไม่มีใครลุกให้ชายแก่คนนั้นนั่ง เธอจึงลุกแล้วเรียกให้ชายแก่คนนั้นมานั่งแทนที่ของเธอ หลังจากที่ลงจากรถไฟแล้ว เธอเห็นว่าชายแก่คนนั้นถือของมาหลายอย่าง เธอจึงช่วยถือและพาเขาออกมาจากสถานีรถไฟ โดยเธอไม่ทราบเลยว่าชายแก่คนนั้นเป็นใคร

     อี แจอิน ผู้จัดการโรงแรมหนุ่มหล่อไฟแรง แต่มีนิสัยใจร้อน ขี้โมโห และเอาแต่ใจตัวเอง ผู้เป็นหลานชายของ อี กูเฉิน เจ้าของซงเยินกรุ๊ป บริษัทยักษ์ใหญ่ของเกาหลี เนื่องด้วย แจอิน มีนิสัยแย่มากๆ ทำให้ตอนแรกปู่ของเขาได้ตัดสินใจว่ามรดกทั้งหมดจะยกให้ มิน เทฮา หลานชายอีกคน แต่หลังจากที่ปู่ได้พบกับ ตาเหยิน จึงตัดสินใจแก้ไขพินัยกรรมใหม่โดยระบุว่าถ้า แจอิน แต่งงานกับ ตาเหยิน เขาจะยกมรดกทั้งหมดให้ แจอิน ทั้งๆที่ทั้งสองคนไม่รู้จักกันเลย โดยปู่คิดว่าถ้าแจอินแต่งงานกับตาเหยินจะช่วยแก้นิสัยแย่ๆของแจอินได้

     แจอิน จึงได้ตัดสินไปสืบหาที่อยู่ของ คิม ตาเหยิน จนในที่สุดก็รู้ว่าเป็นอาจารย์สอนหนังสือ เขาจึงได้พา คิม ฮองจุน เพื่อนสนิทซึ่งเป็นทนายของบริษัทไปหา ตาเหยิน ที่โรงเรียน หลังจากได้พบหน้ากัน แจอิน และ ฮองจุน ก็บอกเรื่องพินัยกรรมกับ ตาเหยิน ว่าถ้าเขาแต่งงานกับ แจอิน เขาจะได้รับมรดกของปู่ของแจอินหนึ่งในสิบ ตามที่ระบุในพินัยกรรมและแจอินก็ได้รับมรดก แต่เนื่องด้วย ตาเหยิน เป็นคนที่ไม่เห็นแก่เงินจึงตอบปฏิเสธ อีกทั้งเมื่อเจอหน้ากันแล้วกับ แจอิน ทั้งสองคนต่างก็ไม่ชอบหน้ากัน หลังจากนั้นแจอินก็ได้กลับไปคุยกับปู่ แต่ยังไงปู่ก็ยังยืนยันเหมือนเดิมตามพินัยกรรม ทั้งยังมีกำหนดระยะเวลาให้คบหากับตาเหยิน สิบเดือนแล้วต้องแต่งงานให้ได้

     แจอิน จึงกลับไปหา ตาเหยิน อีกครั้ง แลัวเสนอเงินให้ตาเหยิน เพื่อให้ตกลงแต่งงานแต่ ตาเหยิน ก็ไม่สนใจ แต่ ตาเหยินมีเรื่องนึงอยากให้ แจอิน ช่วยนั้นคือมีลูกศิษย์คนหนึ่งทางบ้านยากจนมาก จึงขอ แจอิน ให้ช่วยอุปการะส่งเสียให้เขาเรียน แลกกับการคบหากัน เนื่องด้วย ตาเหยิน ไม่ไว้ใจ แจอิน จึงได้ขอให้ “ทำสัญญา”กันขึ้น โดยระบุอยู่ข้อหนึ่งว่าทั้งสองจะต้องไปเจอกันอย่างสัปดาห์ละครั้ง โดยทั้งสองคนต่างก็ไม่ชอบหน้าซึ่งกันและกัน โดยที่ ตาเหยิน ก็ยังมีไปเจอกับปู่ของ แจอินอยู่บ่อยๆ แต่เธอไม่ทราบว่าปู่คนนั้นเป็นเดียวกันกับปู่ของ แจอิน โดยเธอยังบอกกับปู่ว่าโอกาสที่เธอจะรักกับแจอินมีแค่ 1% เท่านั้น

     แจอิน กับ ตาเหยิน จึงทำตามสัญญา โดยแจอินนัดไปเที่ยวกับตาเหยิน ทุกครั้งที่เจอกันทั้งสองคนก็จะทะเลาะกันทุกที โดยตาเหยินไม่ชอบแจอินเนื่องด้วยนิสัยที่ขี้โมโหเอาแต่ใจและเห็นเงินสำคัญที่สุด ตาเหยินได้เปรียบแจอินว่าเป็นจอมเผด็จการ ส่วนแจอินก็ไม่ชอบตาเหยินเหมือนกันโดยเปรียบเทียบตาเหยินเป็นนางจิ้งจอก หลังจากที่ทั้งสองคนคบหากัน ก็เริ่มมีใจชอบซึ่งกันและกัน จนครูคิมที่สอนที่เดียวกันกับตาเหยิน ทนไม่ได้เนื่องจากเขาเป็นชายอีกคนหนึ่งที่แอบชอบ ตาเหยินมาเนิ่นนาน เขาจึงเริ่มตามจีบตาเหยินบ้าง โดยได้รับการสนับสนุนจาก พ่อ-แม่ ของตาเหยินเนื่องจาก พ่อ-แม่ ของตาเหยินไม่ชอบ แจอิน เพราะนิสัยของเขา และเคยมีอยู่วันหนึ่งแจอินพาตาเหยินไปข้างนอกแล้ว กลับมาตอนหกโมงเช้ายิ่งทำให้พ่อแม่ไม่ชอบแจอินมากขึ้น แต่หลังจากที่ครูคิมได้พยายามตามจีบตาเหยิน ก็พอรู้ตัวว่า ตาเหยิน นั้นไม่ได้ชอบตัว แต่ชอบ แจอิน มากกว่า ด้วยความที่เขารักตาเหยินมาก จึงตัดสินยอมถอนตัวให้ตาเหยินได้อยุ่กับคนที่ตาเหยินชอบ

     วันหนึ่ง ฮัน จุงฮี เพื่อนน้องสาวของ แจอิน กลับมาจากต่างประเทศ จุงฮี นั้นแอบชอบ แจอิน มานานแล้ว แต่ แจอิน นั้นคิดกับ จุงฮี แค่น้องสาว หลังจากจุงฮี ทราบว่าแจอินมีคนรักแล้วแต่ จุงฮี ก็ไม่ยอมถอยพยายามตามตื้อแจอิน แต่แจอินนั้นก็ไม่ได้สนใจ จุงฮี เลย จุงฮี เป็นลูกสาวคนเดียวของ เครือบริษัท ฮันซุ บริษิทยักษ์ใหญ่ของเกาหลี โดยถูกเลี้ยงแบบ ตามใจมาตลอด จึงเอาใจแต่ตัวเองอย่างมาก อยากได้อะไรก็จะเอาให้ได้ ไม่ว่าวิธีการใดก็ตามและได้ทำเรื่องหลายๆอย่างขึ้น ทั้งปล่อยข่าวกับหนังสือพิมพ์ว่า แจอิน ได้หมั้นกับตนแล้ว แต่แจอินก็ยังยืนยันในความรักของตนกับตาเหยินอย่างไม่หวั่นไหว

     ทางด้าน มิน เทฮา ซึ่งเป็นผู้จัดการห้างสรรพสินค้า ของเครือซงเยินเช่นเดียวกับแจอินนั้น เป็นคู่อริกันกับแจอินทั้งสองต่างไม่ชอบหน้าซึ่งกันแล้วกัน หลังจากทราบเรื่องว่าปู่ได้แก้ไขพินัยกรรม ก็ได้ทำการตามสืบดูว่า คนที่แจอินคบอยู่คือใคร จนอยู่มาวันหนึ่ง ตาเหยิน ได้นัด แจอิน ให้มารู้จักกับ จู เฮจิน เพื่อนสนิท ที่อาศัยอยู่บ้านเดียวกันกับเธอ โดย เทฮา ได้ไปเจอ แจอิน อยู่กับ เฮจิน ซึ่งเป็นหมอฝึกหัดของโรงพยาบาล เขาจึงเข้าใจผิดคิดว่า เฮจิน เป็นคนที่ แจอิน คบอยู่จึงได้แกล้งเข้ามาตีสนิท แต่ต่อมา เทฮา ก็ได้ทราบว่า เฮจิน ไม่ใช่คนที่คบกับแจอิน แต่ก็ยังมาหาเฮจินอยู่บ่อยๆ เนื่องด้วยเห็น เฮจิน แล้วรู้สึกสงสาร จนต่อมา เทฮา ก็เริ่มหลงรักเฮจิน แลัวได้เริ่มคบหากัน วันหนึ่ง แจอินไปส่งตาเหยินที่บ้าน และได้เจอกับ เทฮาที่มาส่ง เฮจินพอดี แจอินจึงได้บอกเฮจินเรื่องพินัยกรรม ที่เขาได้แอบนำออกไปหน้าหนึ่งตอนที่ถ่ายเอกสารให้ตาเหยิน โดยในหน้านั้นเขียนไว้ว่า ถ้าแจอินไม่แต่งงานกับตาเหยิน มรดกทั้งหมดจะยกให้เทฮา ทำให้ เฮจิน ทราบว่าที่ เทฮา เข้ามาตีสนิมและคบหาเพราะต้องการเพียงมรดกและไม่ได้จริงใจกับเธอเลย ดังนั้นเธอจึงได้บอกเลิกและหมางเมินจากเทฮา...

     หลังจากนั้น ฮัน จุงฮี ได้ทราบเรื่องพินัยกรรมและสัญญาจากน้องสาวของ แจอิน จุงฮีนั้นสนใจแต่ แจอิน มากที่สุดไม่ได้คิดถึงมรดก จึงวางแผนร้ายขึ้น โดยได้ทำการลักพาตัว ตาเหยินไปไว้ที่โรงแรม แล้วได้เดินทางไปหา เทฮา โดยยื่นข้อเสนอกับ เทฮา ว่าตนจะขอแค่ตัว แจอิน ส่วน เทฮาจะได้มรดก ถ้าทำเรื่องอย่างหนึ่งแล้วก็ส่ง คียร์การ์ดห้องของโรงแรมให้เทฮา แล้วก็กลับไป ทางด้านแจอินไปรอรับตาเหยินที่หน้าโรงเรียนจนดึกก็ไม่เห็นตาเหยินจึงไปหาที่บ้านตาเหยินก็ไม่อยู่ แจอินจึงตกใจมากตามหาตาเหยินทั่วเมืองแต่ก็ไม่เจอ พบแต่มือถือของตาเหยินตกอยู่ข้างโรงเรียน ทางด้านเทฮาก็ได้เดินทางไปที่โรงแรม เห็นตาเหยินนอนสลบอยู่บนเตียง เนื่องด้วยเทฮาเห็นว่าตาเหยินเป็นเพื่อนสนิทกับ เฮจิน และเทฮาก็รัก เฮจิน มากๆถึงแม้เฮจินจะบอกเลิกกับตนไปแล้ว จึงตัดสินใจโทรไปหา แจอินทางด้านแจอินเมื่อได้รับโทรศํพท์จาก เทฮา ก็รีบตรงไปที่โรงแรมพอมาถึงโรงแรมก็รีบไปหา ตาเหยิน แล้วก็ขอบคุณเทฮา เทฮาจึงได้บอกว่าเป็นฝีมือของ จุงฮี จากนั้น แจอิน จึงพาตาเหยินกลับไปนอนที่คอนโดของตัวเองก่อนแล้วค่อยพากลับไปส่งบ้าน พี่ชายของตาเหยินโมโหแจอินมากที่เกิดเรื่องแบบนี้กับน้องสาวตนจึงชกหน้าแจอิน แต่ก็ตกลงกันว่าจะไม่บอกกับพ่อแม่ของตาเหยินเพราะกลัวพ่อแม่จะเป็นห่วง

     วันต่อมา แจอินจึงปรึกษากับฮองจุน ซึ่งเป็นทนายว่าจะฟ้องจับ จุงฮี ที่ทำเรื่องแบบนี้กับตาเหยิน แต่พอตาเหยินทราบเรื่องก็ได้ขอร้อง แจอิน อย่าได้ฟ้องตำรวจเรื่อง จุงฮี เลย แจอินจึงไม่ฟ้อง ต่อมา แจอิน ก็ได้ไปหาเทฮาอีกครั้งเพื่อขอบคุณและแนะนำกับ เทฮา ว่าถ้ารัก เฮจิน จริงๆมีทางเดียวที่จะทำได้คือ ไปขอร้องเฮจินและบอกความรู้สึกของตนต่อเฮจิน เทฮาจึงได้ไปหาเฮจินอีกครั้ง เฮจินก็เริ่มมีความรู้สึกที่ดีๆกับเทฮาอีกครั้ง วันหนึ่งเทฮาได้นัดขอเฮจินไปเดทหนึ่งวันโดยเทฮานัดไปเที่ยวกันเวลา เที่ยงคืนหนึ่งนาทีของวันใหม่ โดยมารับที่หน้าบ้านและพาเฮจินไปเที่ยวทั้งวัน

     หลังจากนั้นก็ได้เกิดเรื่องขึ้น เนืองจาก พ่อของ เทฮา หลงเชื่อคำพูดของ เจ้าของ ฮันซุเคมีภัณฑ์ ขายหุ้นจำนวนของเครือบริษัทซงเยินให้เขาไป ทำให้ เครือซงเยิน ได้รับผลกระทบทันที เนื่องจากเจ้าของ ฮันซุเคมีภัณฑ์ จะกลายเป็นเจ้าของผู้ถือหุ้นใหญ่ทันที ทางด้าน แจอินกับเทฮา จึงได้เดินทางไปหา เจ้าของ ฮันซุเคมีภัณฑ์ เพื่อขอซื้อหุ้นคืน แต่ได้รับการปฎิเสธ ทำให้ทาง แจอินกับเทฮา และปู่กลุ้มใจมากๆเพราะบริษัทที่สร้างมากับมือจะกลายเป็นของคนอื่นไปแล้ว แต่แล้วจู่ๆ เจ้าของ ฮันซุเคมีภัณฑ์ ก็ได้โทรศํพท์มาหาพร้อมทั้งเรียกตัว แจอินกับเทฮาให้ไปหา แล้วบอกว่าจะขายหุ้นคืนให้ทั้งหมดเนื่องด้วยทราบเรื่องมาว่าลูกสาว จุงฮี เคยทำเรื่องร้ายเอาไว้ แต่ทางแอจินก็ไม่ได้ถือโทษฟ้องร้องอะไร พร้อมทั้งกล่าวขอโทษแจอินกับเรื่องที่ลูกสาวเขาทำไว้ วันต่อมา จุงฮี ก็ไปหาแจอินพร้อมทั้งกล่าวขอโทษแจอินและว่าจะยอมตัดใจแล้วไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ

     แจอินจึงได้ทราบว่าตนรักตาเหยินมากขนาดไหน เมื่อตอนที่ตาเหยินถูกรักพาตัวหายไป จึงตัดสินใจไปขอพ่อแม่ของตาเหยินแต่งงาน แต่พ่อแม่ของตาเหยินไม่อยากให้แต่งจึงพยายามถ่วงเวลาให้ไปแต่สิ้นปีหน้า แจอินจึงขอให้ปุ่ช่วย ปุ่จึงมาพ่อแม่ของตาเหยินแล้วว่าตนแก่มากแล้วอยากเห็นหลานไวๆ จึงให้จัดงานหมั้นขึ้นในวันนั้นเลย แจอินนั้นอยากจะจัดงานแต่งงานที่โรงแรมในเครือตนเอง แต่ไม่มีห้องจัดงานว่างเลยตลอดหลายเดือนจองเต็มแล้ว พอดีมีแขกมาขอยกเลิกห้องในสัปดาห์หน้าพอดี จึงได้จัดงานแต่งในสัปหาห์หน้าทันที หลังจากที่ ตาเหยินแต่งงานแล้วก็ไปอยู่แจอินที่บ้านของปู่ ทางด้านเฮจิน แม่ของเทฮาก็ได้ไปบอกให้เฮจินเลิกยุ่งกับเทฮา เฮจินก็ยอมรับพร้อมทั้งไม่ว่าอะไร ทางเทฮาก็ตามเฮจิน แต่เฮจินก็หลบหน้าไม่ยอมพบ เทฮาก็รู้ได้ว่าเป็นเพราะแม่ของตน เมื่อเห็นว่าแม่ไม่ยอมรับ จึงลาออกจากบริษัทและย้ายออกจากบ้าน โดยเทฮาได้ขอไปอาศัยที่คอนโดของแจอิน ต่อมา เฮจิน เทฮาได้ทราบเรื่อว่า เฮจิน ท้องแล้ว เทฮาดีใจมากๆ และได้ขอเฮจินแต่งงาน เฮจินยอมแต่งงานด้วยแต่มีข้อแม้ว่าต้องได้รับการยอมรับจากพ่อแม่ทั้งสองฝ่าน และเมื่อเฮจินทราบว่าเทฮาหนีออกจากบ้านมาจึงขอให้เทฮากลับไปอยู่บ้านกับแม่ เทฮาจึงตัดสินใจกลับไปบ้านและขอแม่ให้ตนแต่งงานกับเฮจิน แม่ของเทฮาก็เริ่มใจอ่อนเนื่องจากเริ่มรู้ถึงความดีของเฮจิน จึงได้ยอมตกลง แล้วก็ได้ทราบว่าเฮจินท้องกับเทฮาแล้ว พ่อแม่ของเทฮาจึงเดินทางไปหาแม่ของเฮจินเพื่อขอแต่งงาน จนในที่สุดแม่ของเฮจินก็ใจอ่อนเนื่องด้วยเห็นว่าทั้งสองคนรักกันจึงยอมทั้งคู่เลยแต่งงานกันในสัปดาห์ต่อมา

     ทางด้าน แจยัง น้องสาวของ แจอิน นั้นชอบ ฮองจุน มานานแล้ว แต่ฮองจุนนั้นเห็นแต่ตนเป็นน้องสาว ทั้งยังชอบไปจีบผู้หญิงอื่นไปทั่ว จึงได้ไปปรึกษาให้ ตาเหยิน ช่วยจึงได้แนะนำให้ไปแกล้งคบกับพี่ชายของตาเหยินเพื่อลองใจ ฮองจุน
ทางด้าน ฮองจุน เมื่อเห็น แจยังไปคบกับคนอื่นจึงได้เพิ่งรู้ใจตัวเองว่าชอบ แจยัง หลังจากนั้น ฮองจุน จึงได้รู้ว่า แจยัง ไม่ได้คบกับ พี่ชายของ ตาเหยิน จริงๆ แต่คบเพื่ออยากให้ ฮองจุน หึงในที่สุด แจยัง ก็คบกับ ฮองจุน เมื่อทางพ่อของ ฮองจุน รู้ว่าลูกของตนจะคบกับ แจยังก็บอกให้เลิกคบกัน เพราะเห็นว่าทั้งสองคนเหมาะจะพี่น้องกันมากกว่าและไม่เหมาะสม แต่ในที่สุดพ่อของ ฮองจุน ก็ใจอ่อนเนื่องจาก เห็นว่าทั้งสองคนรกัและจริงใจต่อกัน

วันหนึ่ง โซยุน พี่ชายของตาเหยินกลับมาบ้านพร้อมทั้งพาเด็กมาด้วยคนนึงชื่อ ยูจิน เด็กมาผ่าตัดแล้วไม่มีคนมารับจึงพากลับมาที่บ้านด้วยเพราะคิดว่าพ่อแม่เด็กไม่มีเงินรักษา ต่อมา ฮีจิน พี่สาวของยีจินมาที่บ้านด้วยความโมโหและตบหน้า โซยุน เพราะนึกว่า โซยุนลักพาตัวน้องสาวมา ฮีจินและยูจิน นั้นพ่อแม่ตายหมดแล้ว พ่อแม่ของตาเหยินจึงตัดสินใจให้อยุ่ที่บ้านด้วยกัน เมื่อโซยุนกับฮีจินได้รู้จักกันมากขึ้นก็เริ่มมีความรู้สึกที่ดีต่อกัน ต่อมาโซยุนจะไปแอฟริกาเพื่อไปรักษาคนที่ป่วยลำบากไม่มีเงินรักษา เนื่องด้วยโซยุนอยากช่วยเหลือคนอื่นจึงตัดสินใจจะไป โดยก่อนไปได้คุยกับฮีจินและฮีจินก็บอกกับโซยุนว่าจะรอไม่ว่านานเท่าไหร่ โดยโซยุนว่าจะเป็นเวลาสองปี

     สุดท้าย ปู่ ของแจอินได้เขียนหนังสือ ชีวประวัติของตนเองโดยเมื่อเหลือเวลาอีกสองวันก่อนเปิดตัว ได้ไปขอสำนักพิมพ์ให้แก้คำนำใหม่ โดยตัดคำว่า เงินคือทุกสิ่งทุกอย่าง ออกเนื่องจากปู่ได้เห็นแล้วว่าเงินไม่ใช่ทกุสิ่งทุกอย่าง และในวันเปิดตัวหนังสือปู่ของแจอินก็ได้ขึ้นพูดกับแขกในงานว่า ตนทำงานมาทั้งชีวิตจนตอนนี้มีบริษัทใหญ่โต จนตอนนี้ก็เกษียณออกมา จากคนที่มีชื่อเสียงใหญ่โต เมื่อเกษียณแล้วก็เหมือนคนๆหนึ่งธรรมดา จนวันหนึ่งตนก็ได้พบกับคนพิเศษคนหนึ่ง คนๆนั้นไม่ได้รังเกียจชายแก่ที่แต่ตัวโทรมๆ และมีน้ำใจช่วยเหลือคนอื่นคนนั้นช่วยเติมเติมสิ่งที่ขาดหายไปในชีวิตให้ตนและครอบคนครัวได้พบกับความสุขที่ไม่สามารถหาอะไรมาทดแทนได้ และทุกคนก็สามารถมีคนพิเศษได้เหมือนๆกันเม้จะมีโอกาสแค่ 1%